پاییز

‍ .

 

چندیست کمر زمین شکسته است و

انسانیت تا خورده

لابلای صفحات آلبوم عکسی

دستهای کودکی هر صبح

جفت میکند دمپاییهایی برای آفتاب

لابلای شقایقهای آن دشت

پرسه میزند

حواس مترسکی و

بلند بلند قهقهە میزند باغ را

کلاغی که پرهایش را رنگ کردە بود

پاییز از سر و کول نگاه عابران بالا میرود

و نرم نرمک میریزد پرهای باغ

 

٭ ساهی مەهابادی ٭

بامداد شنبه 1395/8/15
1:50 دقیقه

 

 

دەمێکه پشتی زەوی شکاوە و

مڕۆڤایەتی قەد کراوە

مابەینی لاپەرەکانی ئاڵبۆمێک

پەنجەکانی منداڵێک هەموو بەیانییان

جووت دەکا سەرپاییەکان بۆ هەتاو

مابەینی خەشخاشکەکانی ئەو دەشتە

دەخولێتەوە

هەستۆکی داهۆڵێ و

بەرز بەرز قاقا لێدەدا باخ

قەڵەڕەشەیەک که پەڵ و پۆی ڕەنگ کردۆ

پاییز لە سەر و کۆڵی ڕوانینی

ڕێگوزەرەکان بەرز دەبێتەوه

وه نەرم نەرم دەڕژێتە پەل و پۆی باغ

 

* ساهی مەهابادی *

بەرەبەیانی شەممه 2716/8/15
کاتژمێر 1:50