ده ست نووسه کانی ساهی

دور رویاهایم هاله ای از یاد میدرخشد و من

چرخ و فلک وار  خاطره هایم را مرور میکنم

من‌‌ ـ مادر فرزندی که لبانش را با پستانهایم آشنایی دیرینه

است

سینه هایم را

شاید پسرکی شیطان ـ دخترکی معصوم  یا هوس

مردی ...

تپشهای قلبم را ـ تیک تاک هیچ ساعتی یارای دویدن

نیست

گیسوانم را ـ نه رنگ شب ـ نه موج دریا ـ ونه با شانه باد

 می لرزد

گاهی قرمز ـ گاهی شرابی مست کننده ـ گاهی بلوند

پوست انگشتانم را خراشیده شستن لباسهای طفل یادم

در پس نگاهم آشنایی قدیمی

دندانهایم ـ احساساتم را می جوند و لبانم حرفهای نگفته

 را

می شمارم

   ۱ 

            ۲

                        ۳

بر آمدگیهایم را شاید لبانی ـ دستانی ـ شاید هم خاک

گاه می اندیشم افکارم را دخترکی باکره باقی بماند یا ...

دور رویاهایم هاله ای هاله ای از یاد می درخشد و من

چرخ و فلک وار خاطره هایم را مرور میکنم